โศกสลดบนสิ่งจอมปลอม

โศกสลดบนสิ่งจอมปลอม

ต่อจากสิ่งที่ข้าพเจ้าเขียนไปเมื่อครั้งที่แล้วชื่อ “มายาหรือเธอเพียงแค่มารยา” รู้สึกเหมือนมีแรงปะทะจากบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นนั้น อ่านดูคราวๆก็น่าจะจริง!!!

บางเรื่องราวในโลกเราไม่ได้เข้าถึงอย่างแท้จริง ทว่ากลับกลายเป็นผู้อ่าน เป็นเพียงผู้รับรู้ฝ่ายเดียว ทว่าทำตัวประหนึ่งพระเจ้าที่ไปตัดสินบุคคลที่ถูกผู้ถึงอยู่ บุคคลเหล่านี้มีมากมายนัก

และจริง เธอคนนั้น เธอที่ข้าพเจ้าเรียกชื่อใหม่ ชื่อเล่นว่า “มายา” ก็แท้ทีเดียวที่เป็นผู้เล่า ผู้พูด และเขาหรือใครต่างๆ เหล่านั้นที่ได้ฟังจากปากเธอ เธอที่ชื่อ “มายา” ก็ถือวิสาสะฟันธงอย่างออกหน้าออกตา “ว่าเธอน่าสงสาร”

ข้าพเจ้าจริงๆ มิอยากเอ่ยถึงชื่อนี้อีกแล้วหลังจากที่เรามิได้มี “ปฏิสัมพันธ์” ต่อกันไม่ทางใดทางหนึ่ง เพราะการเจ็บปวดต่อการเป็นผู้ถูกกระทำนั้นมันเหลือที่จะรับได้ และ ณ ขณะที่ข้าพเจ้าลงมือเขียนข้อความนี้ ข้าพเจ้าคิดถึงเพลง “ฟางเส้นสุดท้าย” อยู่พอดี และจริงดังว่า เรื่องที่เกิดขึ้นก่อนที่ ข้าพเจ้า เธอหรือใครจะรับรู้นั้น (จากปากของมายา) จงรับรู้ไว้เถอะว่ามันคือนั้น มันคือข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเหนื่อยแล้วต่อชีวิตนัก และมิอาจจะเอา “ฟาง” แค่เส้นเดียวที่มันอาจจะทำให้หลังและชีวิตข้าพเจ้าพัง!!!

เรื่องราวระหว่างข้าพเจ้าและมายานั้น สามเรา (เธอ ข้าพเจ้า และเธออีกคน) ต่างรู้ดีอยู่แล้วว่าจะไม่มีการพูดคุยหรือเอ่ยถึงกัน มิว่าจะทางดีร้ายอย่างไร ที่ไหน ตรงไหน และกับใคร อาจจะดูเหมือนข้าพเจ้าใจร้ายไปเสียหน่อยทว่าจริง!! ข้าพเจ้ามิต้องการเช่นนั้น เหตุเพราะรายละเอียดปลีกย่อยมากมาย มากจนคิดว่าเธอ เธอมายา อาจจะไม่พูดความจริงทั้งหมด!!!

เธอไม่ยอมรับว่าตัวเองผิดทุกวัน

เธอไม่ยอมรับถึงสิ่งที่เธอทำ (ซึ่งไม่ใช่พลาดเพราะเป็นการกระทำผิดซ้ำมากกว่าสามครั้ง)

เธอไม่พูดในสิ่งที่มันเป็นจริงเพราะเธอกลัวความจริงนั้น แต่เธอก็กลับพูดถึงฉันที่มีต่อการกระทำใดๆ ก็ตาม

แม้นแต่ลูกเธอทั้งสามเธอยังบอกใครว่าเป็นหลานได้

อ่า…เด็กหนอเด็ก เมื่อแม่มีใครใหม่หรือกำลังมีปฏิสัมพันธ์กับใครใหม่ๆ จากลูกในไส้จะต้องกลายเป็นหลานพี่หลานน้องไปในพริบตา นั้นก็เพียงเพื่อปิดบังตนเอง!!!

อ่า…เจ้าเด็กน้อย เจ้าจะรู้หรือไม่ว่า ความรักของแม่ที่มีต่อใครใหม่แทนพ่อของเจ้ามันช่างยิ่งใหญ่กว่าเจ้านัก

และทั้งหมดทั้งมวลฉันก็มิอาจจะรับได้ต่อสิ่งที่เธอทำ…จำไว้

ถ้าเธอเพียงแต่เล่าให้ครบทุกฉากทุกตอนคงมิมีการเขียนอะไรเกิดขึ้น ไม่มีการโต้ตอบ  “ยุติ”  คือ “ยุติธรรม” ดีระหว่างเรา ทว่าเธอกลับพูดอย่างทำอย่าง เธอมิเคยยอมรับรู้ความจริงใด ๆ เหมือนที่เธอไม่พูดความจริงใดๆ แม้นกระทั่งเรื่องของเธอเอง

อ่า…เธอช่างงดงาม (ผมไม่เคยใช้คำนี้เลยแต่ต้องใช้ เพราะอะไรก็คิดเอาเอง) ราวนางฟ้าที่ถูกทิ้ง ทว่าข้าพเจ้ากลับต้องโศกในสิ่งที่ได้ยินมา และกับสิ่งที่เธอพูดถึงข้าพเจ้า

ยุติเถอะยุติการกระทำนั้นซะ ปล่อยให้เรื่องราวในอดีตผ่านไป อย่าไปถวิลหาหรือเรียกร้องใดๆ อย่าไปเตะต้องหรือสัมผัสมัน และที่สำคัญอย่าให้เธอเจ็บมากที่เป็นอยู่เลย อยู่กับความจริงโลกของความจริง

มนุษย์เราต้องยอมรับความจริงของกันและกัน อย่าสร้างภาพใดๆ อีก เพราะเมื่อความจริงมันปรากฏ เธอจะสูญเสียมันไป เธอจะสูญเสียมันเอง เหมือนเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับเธอในหนึ่งปีนั้น เธอทำมันเอง เธอทำให้มันสูญเสียเอง

ใช่ไหม!?

จากรอยเดิม http://www.oknation.net/blog/meruttejuly/2008/05/02/entry-2